Features | Diplomacy | East Asia

avenger slot สมัคร 1️⃣2021: The Koreas, Bastion of Cold War Realism

สมัคร สล็อต 918,โดยกำไรในไตรมาสดังกล่าวลดลงเนื่องจากบริษัทมีรายได้รวมจำนวน 1,607 ล้านบาท ลดลง 31.2% หรือ 729.6 ล้านบาท ปัจจัยหลักมาจาก การลดลงของกำไรจากการขายสินทรัพย์จำนวน 369.1 ล้านบาท เนื่องจากในไตรมาส 3/57 มีกำไรจากการขายที่ดินที่หมอชิตจำนวน 367.5 ล้านบาท ขณะเดียวกันรายได้จากการบริการลดลง 190.4 ล้านบาท จากการชะลอตัวของรายได้จากธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ และธุรกิจสื่อโฆษณา RICHY ตั้งเป้าปีนี้รายได้กว่า 900 ลบ. โตกระโดดหลังเปิด 3 โครงการไฮไลท์อย่างไรก็ตาม สายการบินนกแอร์ ได้มีการแก้ปัญหาดังกล่าวโดยให้มีผลกระทบน้อยที่สุดต่อผู้โดยสาร เช่น การโอนย้ายผู้โดยสารไปยังสายการบินอื่น การเช่าเหมาลาสายการบินอื่นเพื่อขนส่งผู้โดยสาร รวมทั้งจัดหาที่พักให้แก่ผู้โดยสารที่ประสงค์จะเปลี่ยนแปลงเที่ยวบินจากกาหนดเดิม พร้อมกันนี้จะได้มีการชดเชยให้แก่ผู้โดยสารตามประกาศของกระทรวงคนนาคมอีกด้วยขณะนี้สายการบินนกแอร์สามารถจัดการให้ผู้โดยสารเดินทางได้ตามปกติเป็นที่เรียบร้อยแล้วนายยุทธ ชินสุภัคกุล ประธานกรรมการ บริษัท โรงพิมพ์ตะวันออก จำกัด (มหาชน) หรือ EPCO เปิดเผยถึง แผนการดำเนินงานในปี 59 ว่า ตั้งเป้าหมายกำไรเพิ่มไม่ต่ำกว่า 30% เทียบปีก่อน โดยบริษัทยังคงเดินหน้าขยายการลงทุนโครงการโรงไฟฟ้าทั้งในและต่างประเทศ เพื่อให้มีกำลังการผลิตครบ 150 เมกะวัตต์ ก่อนนำบริษัท อีสเทิร์น พาวเวอร์ กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) (EP) (เดิมคือ บริษัท บ่อพลอย โซล่าร์ จำกัด) เข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ตามแผน"นอกจากนี้ เอ็นพีพี ฟู้ด ยังมีแผนจะเข้าลงทุนในธุรกิจอาหารประเภทอื่นเพิ่มเติม ขณะนี้อยู่ในระหว่างการพิจารณา เนื่องจากมองว่า ตลาดธุรกิจอาหารมีมูลค่ารวมกว่า 1.2 แสนล้านบาท แบ่งเป็น Restaurant chain 60,000 ล้านบาทและ QSR อีก 60,000 ล้าน ซึ่งแบรนด์ที่เลือกมาเป็นแบรนด์ที่มีศักยภาพ ตอบรับกับความต้องการและไลฟ์สไตล์ของผู้บริโภค" *** ติดตามตัวเลขผู้ขอรับสวัสดิการการว่างงานของสหรัฐฯคืนนี้ขณะที่หลังจากนั้น BJC จะเป็นผู้ทำคำเสนอซื้อหุ้นสามัญส่วนที่เหลือสัดส่วน 41.44% ใน BIGC ที่ราคาไม่เกิน 252.88 บาท/หุ้น โดยคาดว่าการทำธุรกรรมซื้อขายหุ้นดังกล่าวจะเสร็จสิ้นภายในวันที่ 31 มี.ค.59 ตลาดหุ้นเอเชียร่วงลงเช้านี้ เหตุวิตกเศรษฐกิจโลกชะลอตัวด้านนายวิชัย เจริญธรรมานนท์ ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท เอ็นพีพี ฟู้ด อินคอร์ปอเรชั่น จำกัด กล่าวว่า A W จะทำการขยายสาขาใหม่เพิ่มจำนวน 6 สาขา โดยเน้นการเปิดสาขาในห้างสรรพสินค้าชั้นนำในกรุงเทพและปริมณฑล ซึ่งขณะนี้บริษัทได้พื้นที่และเริ่มเข้าไปตกแต่งหน้าร้านแล้ว คาดว่าจะทยอยเปิดได้ตั้งแต่ช่วงไตรมาส 2 ปีนี้ ขณะที่สาขาเดิมจำนวน 21 สาขา จะมีการปรับปรุงภาพลักษณ์ใหม่ทั้งหมดภายใต้คอนเซปต์ Old Friend New Look พร้อมทั้งปรับปรุงรายการอาหารบางส่วนให้มีคุณภาพมากขึ้น มีความหลากหลายรองรับกับไลฟ์สไตล์ของผู้บริโภคในปัจจุบัน ซึ่งการปรับภาพลักษณ์ใหม่ของ A W ในครั้งนี้จะมุ่งเน้นการเจาะกลุ่มลูกค้าทุกเพศทุกวัยนอกจากนี้บริษัทยังจะมีการปรับปรุงขั้นตอนด้านปฏิบัติการภายในองค์กรในปีนี้ ภายใต้กลยุทธ์การเติบโตที่ต้องมองภายในตัวองค์กร ซึ่งจะมีการปรับปรุง process ด้านต่าง ๆ ทั้งการออกสินค้าใหม่ การพัฒนาผลิตภัณฑ์ การวิเคราะห์ยอดขาย การจัดเรียงสินค้า ด้วยหลักการ space management และ การจัดการ product life cycle รวมถึงการทำการตลาดและการออกแคมเปญต่าง ๆ ซึ่งได้เริ่มมาตั้งแต่ปีที่แล้ว แต่จะเข้มข้นขึ้นในปีนี้ เป็นการพัฒนาทุนมนุษย์ ฝึกอบรม และถ่ายทอดความรู้ภายในองค์กร SET ดิ่งกว่า 10 จุด เจอแรงขายกลุ่มพลังงาน-น้ำมันดิบมีแนวโน้มร่วงหนักทั้งนี้ฝ่ายวิจัย ASPS ได้คัดกรองหุ้นโดยใช้ Application ASP Smart ซึ่งมีฐานข้อมูลครอบคลุมหุ้นกว่า 90% ของ Market Cap (ลูกค้าของ ASPS สามารถ Download ได้ฟรี ใน App Store และ Play Store) โดยกำหนดเงื่อนไขขึ้นมา 4 ข้อ ได้แก่ทั้งนี้บริษัทจะให้เงินกู้แก่ AVTB เป็นเงินจำนวน 2.25 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ประมาณ 81 ล้านบาท) ตามสัดส่วนการถือหุ้นของบริษัทฯ ร้อยละ 60 และร้อยละ 40 โดยผู้ถือหุ้นอื่น บริษัท กราซิม อินดัสตรียส์ จำกัด ตามสัดส่วนของการถือหุ้น อายุของเงินให้กู้ยืมจะเป็นระยะเวลา1 ปี ประกอบกับการชำระดอกเบี้ยทุก 6 เดือนที่อัตราดอกเบี้ย LIBOR 6 เดือนบวกร้อยละ1 ต่อปี และการชำระเงินคืนจะอยู่ ภายใต้การพิจารณาร่วมกัน 30 หุ้นฝรั่งไล่ซื้อ 30 หุ้นฝรั่งขายทิ้ง ประจำวันที่ 12 ก.พ.59 SET ปิดลบ 4 จุด KBANK ซื้อ-ขายสูงสุด 2.26 พันลบ. ราคาทองปิดพุ่งกว่า 50 ดอลล์! ตลาดหุ้นร่วงหนุนแรงซื้อส่วน Product สินเชื่อ Bid Bond หรือสินเชื่อเพื่อออกหนังสือค้ำประกันซองประมูล สำหรับ SMEs ที่ทำงานภาครัฐและต้องการเข้าร่วมประมูลงาน ลีซ อิทตั้งเป้าหมายเติบโตถึง 100% เช่นกัน เพราะจากบรรยากาศที่ภาครัฐให้ความสำคัญแก่การประมูลให้เกิดความโปร่งใส เป็นธรรม โดยเปลี่ยนวิธีการประมูลมาใช้ E-Bidding แทน E-Auctionเดิม จะทำให้ผู้ประกอบการทั่วไปมีโอกาสเข้าแข่งขันราคาเพิ่มขึ้น ประกอบกับการเร่งเบิกจ่ายงบลงทุนและการจัดซื้อจัดจ้างของภาครัฐในปีนี้ จะเป็นเครื่องจักรที่สำคัญในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจของประเทศด้วยผู้สื่อข่าวรายงานว่า ดัชนีค่าระวางเรือ (BDI) ปิดวันทำการล่าสุด (11 ก.พ.) ที่ 290.00 จุด ไม่เปลี่ยนแปลง เงินบาทเปิด 35.57/59 อ่อนค่าจากแรงขายทำกำไร ติดตาม GDP ไทยเช้านี้ARIP (รับ 0.89 ต้าน 0.98 Cut 0.86)นายนอร์แมน ชาน ผู้ว่าการธนาคารกลางฮ่องกง เปิดเผยว่า ธนาคารกลางเคารพการตัดสินใจของเอชเอสบีซี โฮลดิ้งส์ ในการคงสำนักงานใหญ่ของธนาคารเอาไว้ที่กรุงลอนดอน。

ฟิทช์คาดว่า EBITDA Margin ของ SCC จะคงอยู่ในระดับสูงกว่าร้อยละ 15 ในปี 2559-2560 จากร้อยละ 11 ในปี 2557 ในขณะที่อัตราส่วนหนี้สินสุทธิที่ปรับปรุงแล้วต่อกระแสเงินสดจากการดำเนินงานก่อนการเปลี่ยนแปลงของเงินทุนหมุนเวียน (FFO adjusted net leverage) ของ SCC น่าจะอยู่ในระดับที่ต่ำกว่า 3 เท่า (อัตราส่วนดังกล่าวอยู่ที่ 2.8 เท่า 4.0 เท่าในปี 2554-2557) อัตราส่วนหนี้สินที่แข็งแกร่งขึ้นจะช่วยเพิ่มความสามารถของบริษัทฯ ในการรองรับหนี้สินที่อาจเพิ่มขึ้นจากการขยายธุรกิจในภูมิภาคโดยไม่กระทบต่ออันดับเครดิตปัจจุบันS50H16 / ราคาปิด 815.10 จุด เปลี่ยนแปลง -2.40 จุด,ASEFA ปิด 5.90 +0.05 +0.85%,นอกจากนี้ คณะกรรมการของบริษัทยังมีมติอนุมัติให้จัดตั้งบริษัทย่อยของ บริษัท บ่อพลอย โซล่าร์ จำกัด (BP) ซึ่งเป็นบริษัทย่อยที่บริษัทถือหุ้น 100% ของจำนวนหุ้นที่ชำระแล้ว โดยบริษัทย่อยทางอ้อมดังกล่าวจะจัดตั้งภายใต้ชื่อ บริษัท เอ็ปโก้ เอ็นจิเนียริ่ง จำกัด เพื่อดำเนินธุรกิจเกี่ยวกับการรับเหมาก่อสร้าง และการบำรุงรักษาโรงไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ ซึ่งได้จดทะเบียนจัดตั้งแล้วเสร็จในเดือนมกราคม 2559 ยังมอง SET Index อยู่ในแนวโน้มการฟื้นตัว จังหวะการอ่อนตัวจะเป็นการย่อเพื่อเตรียมขึ้นต่อ เบื้องต้นยังเชื่อว่า 1,294 จุดจะเป็นแนวรับสำคัญ และ SET มีโอกาสที่จะกลับไปทดสอบ 1,308 จุดและ 1,320 จุด กลยุทธ์ยังคงเน้นเลือกหุ้น Big Cap รองรับ Fund Flow กลุ่มธนาคารฯ KTB หุ้นที่คาดว่าจะมีผลประกอบการเด่น MTLS กลุ่มหุ้นปันผลสูง PS MCSดอลลาร์สหรัฐปรับตัวลง เนื่องจากการทรุดลงอย่างหนักของตลาดหุ้นทั่วโลกในสัปดาห์นี้ส่งผลให้นักลงทุนเลี่ยงสินทรัพย์ที่มีความเสี่ยงและหันมาลงทุนในสินทรัพย์ที่ปลอดภัยอย่างสกุลเงินเยน ขณะเดียวกัน ดอลลาร์ยังได้รับแรงกดดันจากถ้อยแถลงของนางเจเน็ต เยลเลน ประธานธนาคารกลางสหรัฐ (FED) ที่แถลงเกี่ยวกับภาวะเศรษฐกิจสหรัฐต่อคณะกรรมาธิการการธนาคารประจำวุฒิสภาสหรัฐเมื่อคืนนี้ว่า การเปลี่ยนแปลงในเศรษฐกิจโลกได้สร้างความเสี่ยงต่อเศรษฐกิจสหรัฐ แต่ก็ยังเป็นการเร็วเกินไปที่จะรู้ว่าความเสี่ยงเหล่านั้นมีความรุนแรงมากพอที่จะทำให้เฟดเปลี่ยนแปลงทิศทางนโยบายอัตราดอกเบี้ยหรือไม่ ยังมอง SET Index อยู่ในแนวโน้มการฟื้นตัว จังหวะการอ่อนตัวจะเป็นการย่อเพื่อเตรียมขึ้นต่อ เบื้องต้นยังเชื่อว่า 1,294 จุดจะเป็นแนวรับสำคัญ และ SET มีโอกาสที่จะกลับไปทดสอบ 1,308 จุดและ 1,320 จุด กลยุทธ์ยังคงเน้นเลือกหุ้น Big Cap รองรับ Fund Flow กลุ่มธนาคารฯ KTB หุ้นที่คาดว่าจะมีผลประกอบการเด่น MTLS กลุ่มหุ้นปันผลสูง PS MCS, SET Index ปรับลดลง 1.23 จุด (-0.09%) ปิดภาคเช้าที่ 1,303.51 จุด ด้วยมูลค่าการซื้อขาย 15,787.98 ลบ.,ufabet 818 เครดิต ฟรี 701️⃣M98、เกมส์ สล็อต เล่น ฟรี มากมาย1️⃣M98、มูลค่าการซื้อขายหลักทรัพย์ทั้งหมด (Total Market Turnover) 45,363.34 ล้านบาท?ทั้งนี้ ก.ล.ต.ได้เผยแพร่เอกสารรับฟังความคิดเห็นในเรื่องดังกล่าวไว้ที่เว็บไซต์ ก.ล.ต. (www.sec.or.th) ผู้ที่เกี่ยวข้องและผู้สนใจสามารถแสดงความคิดเห็นได้ที่เว็บไซต์หรือโทรสาร 0-2263-6099 หรือทาง e-mail ที่ [email protected] จนถึงวันที่ 2 มีนาคม 2559S50H16/815.10นักลงทุนวิตกกังวลเกี่ยวกับราคาน้ำมัน WTI ตลาดนิวยอร์กที่ร่วงลงหลุดจากระดับ 27 ดอลลาร์/บาร์เรลเมื่อคืนนี้ หลังจากสำนักงานสารสนเทศด้านการพลังงานของสหรัฐ (EIA) รายงานว่า สต็อกน้ำมันดิบที่เมืองคูชิง รัฐโอกลาโฮมา ซึ่งเป็นจุดส่งมอบสัญญาน้ำมันดิบล่วงหน้าของสหรัฐ พุ่งขึ้นสูงสุดเป็นประวัติการณ์ บอร์ด TR ไฟเขียวเงินกู้ยืมให้บริษัทร่วมค้าในแคนาดา 81 ลบ.อีกทั้งโรงไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ ภายใต้บริษัท เอ็ปโก กรีน พาวเวอร์ พลัส จำกัด (โครงการ Rooftop) จำนวน 8 แห่ง ขนาดรวม 1.5 เมกะวัตต์ ,โรงไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ ณ ประเทศญี่ปุ่น โครงการคูริฮาร่า (โครงการ Kurihara) ขนาด 23 เมกะวัตต์ ,โรงไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ ณ ประเทศญี่ปุ่น โครงการเจ็นบิ (โครงการ Genbi) ขนาด 10 เมกะวัตต์ ,โรงไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ ณ ประเทศญี่ปุ่น โครงการเกียวโต (โครงการ Kyoto) ขนาด 9.99 เมกะวัตต์ และโรงไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ ณ ประเทศญี่ปุ่น โครงการชิราคาตะ 1-3 (โครงการ Shirakata 1-3) รวม 5.33 เมกะวัตต์ทั้งนี้ คณะกรรมการของธนาคารมีมติเป็นเอกฉันท์ให้คงสำนักงานใหญ่เอาไว้ที่กรุงลอนดอน และจะไม่ย้ายไปที่ฮ่องกงหรือที่อื่น หลังจากที่ได้ดำเนินการทบทวนเป็นเวลา 10 เดือน, ถามว่าปัญหาเกิดขึ้นได้ไหมก็ได้ แต่มาตรการในการรับผิดชอบไม่มีเลย แทนที่จะประกาศว่าจะมีปัญหาอะไร จะชดใช้อย่างไรก็ไม่มี ทำให้หลายคนต้องรอโดยที่ไม่รู้ข้อมูลเท่าไหร่ ไม่มีการประกาศว่าสายการบินมีปัญหา การจัดการในภาวะวิกฤตไม่ได้เรื่อง ทุกคนแสดงความไม่พอใจ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พรุ่งนี้เป็นวันจันทร์ ทุกคนมีงานวันจันทร์ เช่น อาจารย์อัครพงษ์ ค่ำคูณ ต้องไปบรรยายให้ทหารฟังก็พลาดงานไม่สามารถเดินทางไปได้ เหตุการณ์ครั้งนี้เป็นการทดสอบว่าองค์กรล้มเหลวใช้ไม่ได้ และเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมจะทนกับนกแอร์ ผมจะไม่บินอีกต่อไปแล้ว ที่ผ่านมาหลายครั้งแล้วที่อดทน จนทำให้องค์กรเหล่านี้ไม่รับผิดชอบ เราต้องทำให้องค์กรเหล่านี้รู้จักรับผิดชอบ ผมจะไม่ยอม เพื่อนผมซึ่งเป็นนักกฎหมาย บอกว่า สามารถฟ้องร้องสายการบินได้ตามกฎหมายซึ่งประกาศตั้งแต่วันที่ 8 ธ.ค. 58 นายสมฤทธิ์ กล่าวหุ้นโบอิ้งร่วงลง 6.8% หลังมีรายงานว่า คณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ของสหรัฐกำลังตรวจสอบกรณีการคาดการณ์ยอดขายเครื่องบินและการคำนวณต้นทุนของโบอิ้ง รวมทั้งข่าวที่ว่าโบอิ้งกำลังวางแผนปรับลดจำนวนพนักงานในแผนกเครื่องบินพาณิชย์ ซึ่งเป็นธุรกิจขนาดใหญ่ที่สุดของบริษัท เนื่องจากบริษัทต้องการลดต้นทุนค่าใช้จ่าย เพื่อเพิ่มความสามารถในการแข่งขัน หุ้นเจนเนอรัล อิเล็กทริก และหุ้นยูเนียน แปซิฟิก ต่างก็ปรับตัวลงอย่างน้อย 1.8%ทั้งนี้ ก.ล.ต.ได้เผยแพร่เอกสารรับฟังความคิดเห็นในเรื่องดังกล่าวไว้ที่เว็บไซต์ ก.ล.ต. (www.sec.or.th) ผู้ที่เกี่ยวข้องและผู้สนใจสามารถแสดงความคิดเห็นได้ที่เว็บไซต์หรือโทรสาร 0-2263-6099 หรือทาง e-mail ที่ [email protected] จนถึงวันที่ 2 มีนาคม 2559。

A reluctant but pragmatic defense of neorealism in Northeast Asia.

The Koreas, Bastion of Cold War Realism
Credit: Panmunjom via Vacclav / Shutterstock.com

Nuclear crises, propaganda and espionage, a clash of ideologies – the Korean peninsula is the ?only place in the world where the Cold War lingers. This persistence is the result of the 1953 Armistice Agreement and the apparent neorealist policies employed by North Korea. Despite the problems with neorealism and its appropriately dwindling popularity, it remains a useful lens through which to understand the conflict on the peninsula, and the defensive realist reactions on the part of China and South Korea.

Rather than asserting that realism or its offshoots are the ultimate International Relations grand theories, I suggest that neorealism remains a crucial aspect of IR security theory. The offensive realist behavior of the DPRK and the defensive realist policies of China and the South Korea serve to illustrate the unfortunate but continued significance of neorealism within international relations.

Neorealism, defined by Kenneth Waltz in 1959, holds that states are unitary rational agents acting in their perceived self-interest within a system wherein each state seeks to ensure its perpetuation and maintain a balance of power. Structure is the defining feature of the theory, with states the main actors competing within an anarchic system to maintain their power and stability. The modern East Asian regional complex has security dynamics very similar to those that prevailed in the Cold War during the second half of the 20th century. Because the Korean War concluded with an armistice agreement and not a peace treaty, the Cold War on the peninsula has effectively continued, producing a subsequent nuclear proliferation; the crisis has only escalated since the DPRK announced in May 2009 that it would no longer abide by the armistice. As during the Cold War, foreign relations in the region are based on allegedly rational cost-benefit analyses of war and executing the appropriate policies. The focus of North-East Asian states has been on classic security dilemma proliferation and maintaining a balance of power to avoid war.

Just as during the 20th century Cold War between the U.S. and the U.S.S.R., the objective of each actor is not to engage in war and suffer its costs and consequences; rather each state is more interested in preventing war and maintaining regional stability and their spheres of hegemony. This loosely follows the balance of power security model, which holds that: all states are power-seeking; states ultimately seek hegemony over their system; and that other states in the system will attempt to block those bids for hegemony. However, the regional system of East Asia is different from the Cold War bipolarity; instead, it has a multi-polar dynamic, in which China, South Korea, and the U.S. compete for regional hegemony. Actors optimally try to have good relations with the other players or minimally try to avoid hostile relations; and actors try to prevent threateningly close cooperation between the other actors. This logic is reflected in the defensive realist policies of China and South Korea, while North Korea has taken a more offensive power-seeking approach.

The DPRK Strategy

Enjoying this article? Click here to subscribe for full access. Just $5 a month.

Offensive realism is the strategy being pursued by the DPRK, keeping John Mearsheimer’s brand of realism relevant in contemporary IR theory. This theory dictates that states seek to maximize power through increased military capability, as can be seen with North Korea’s nuclear ambitions. While it remains unknown whether or not the DPRK is seeking hegemonic status in the region as an orthodox reading of offensive realist policy would suggest, it is certain that its newfound nuclear capability is the North’s only effective foreign policy tool; without nuclear weapons, North Korea would receive very little attention, which is an international embarrassment given its grave yet largely ignored human rights crises. Yet just as realism suggests, proliferation and security are central to the foreign policy of the region.

The DPRK has acted as a classical realist state in building up its nuclear arms in response to its perceived security threats. Contrary to the popular stance taken by the Western media, the perceived security threat of the U.S. is not all baseless paranoia.

The Korean War, and the U.S. threat to use nuclear weapons in defense of South Korea, understandably pushed Kim Il-sung to pursue nuclear technology early on, and after China’s denial to share its nuclear secrets after its test in 1964 an indigenous DPRK program was pursued. The fear of a U.S. confrontation was exacerbated in the late 1960s as the U.S. placed nuclear weapons on ROK soil, and there was concern in Pyongyang that North Korea’s larger communist allies would no longer provide support as it observed the Cuban missile crisis, the Chinese Cultural Revolution, and the Russo-Sino split. North Korea’s security environment deteriorated with the end of the Cold War: It lost funding from the U.S.SR, South Korea flourished economically and militarily, China focused on its own economics and reached out to South Korea, and Russia recognized the ROK. Without being able to lean on the Soviets or their own declining conventional weapons program, nuclear weapons offered the most security and were therefore a logical option. Finally, with the U.S. invasion of Afghanistan Iraq and the instance on regime change in Iraq, Pyongyang worried that it might be the next focus of American foreign policy and so built up its nuclear deterrent.

While the perceived security threat is the main motive behind nuclearization, domestic politics and international norms also provide motivations: The focus on external threats distracts from daily grievances and gives the Kim regime power and legitimacy, and the international symbolism of nuclearization gives the DPRK a highly effective diplomatic bargaining chip, along with the international status of a modern state.

The DPRK has not yet developed enrichment capabilities to enrich uranium on an industrial scale, and so is a limited nuclear power in the practical sense. Based on evidence from its May 2009 test, North Korea has approximately enough plutonium for four to eight primitive nuclear weapons; it is also safe to assume that they can only be launched over relatively short distances. Yet, this is enough to aggravate the international community and to concern its neighbors. With its small and militarily useless nuclear arsenal, North Korea has proven that a nuclear program does not need to be large or sophisticated to be politically effective.

Defensive Realism

Defensive realism shares the structural tenets of offensive realism; both emphasize the importance of balancing behavior in a chaotic international system. Yet defensive realism proposes that the unrestrained pursuit of power is counterbalancing and therefore not desirable. The PRC and ROK have reacted to North Korea’s offensive realism with defensive realist foreign policy aimed at balancing the DPRK’s aggressive behavior and calling for restraint. It must be noted that their policy motives also include suspicions about Japan, the U.S., and each other, as well as a wide range of domestic considerations, but that non-proliferation is the driving motive behind the PRC and ROK’s regional foreign policy.

The most pressing concern from the region is a conflict between Pyongyang and Seoul or Tokyo; the desire to avoid such a clash is what drives relations between North Korea and its neighbors. Second to this is avoiding the potential disasters of regime change or collapse: These include a refugee crisis for China and South Korea; an economic crisis for Seoul should it absorb the North in an attempt at reunification; an economic crisis for China as the unstable region experiences capital flight; and the unpleasant realities of dealing with a humanitarian crisis should the human rights abuses occurring in the North be stopped and rectified. Finally, the region is interested in preventing North Korea from expediting nuclear crises around the world by exporting nuclear technology. All parties realize that between the options of engagement, disengagement, and containment, the former is the most appealing because it allows for the greatest potential to control, or at least influence, Pyongyang. This cost-benefit analysis is the framework around which defensive realist policy is formed in both China and South Korea.

China is ultimately concerned with the denuclearization of North Korea. DPRK test facilities are close to the Chinese border and threaten Chinese security should an accident occur, and could already be having a negative ecological impact. More pressingly (as “hard” security concerns always trump “soft,” environmental concerns regardless of the consequential long-term ecological insecurity), the PRC does not want an expanded North Korean nuclear program that might prompt the ROK and Japan to develop nuclear weapons should they lose confidence in the U.S. nuclear umbrella. Further, the implications of accepting a DPRK nuclear program for the future of non-proliferation and the Non-Proliferation Treaty (NPT) do not bode well for global security, especially given the possibility of North Korean nuclear exports to non-state actors. Finally, China does not want North Korea to continue to nuclearize because it threatens China’s nuclear monopoly in the region. This follows classical realist security logic: China seeks balance and is most secure when it is the only nuclear power in the region, and therefore opposes attempts at nuclearization by other states.

China is also concerned about the possible collapse of a nuclearized DPRK and the potential security consequences. From a Chinese perspective, a U.S. intervention in North Korea (a likely outcome of regime collapse) would be even less appealing than a more nuclearized DPRK. Haunted by the detriment of the Korean War and bound by the 1961 Sino-DPRK Treaty of Friendship, Cooperation, and Mutual Assistance, China seeks to avoid military conflict on the peninsula at all costs. China also has an interest in maintaining the status quo because North Korea acts as a physical buffer by which, under different circumstances, an adversary could launch an invasion of China; Beijing remembers the Japanese invasion in the 1930s and 1940s, and the Korean War during which enemy troops were threatening China’s border. North Korea could possibly be forced to abandon its nuclear aspirations if the PRC were to impose harsh economic sanctions, but China fears that doing so would result in internal collapse of the DPRK regime.

Enjoying this article? Click here to subscribe for full access. Just $5 a month.

South Korea has taken a similar defensive realist policy as China. Even following the failure of the Sunshine Policy, due in large part to the DPRK’s refusal to cooperate, the ROK has been eager to maintain peaceful if strained relations. This is mostly because South Korea has no interest in a military confrontation of any kind with the North. A conventional military conflict would certainly result in a victory for the ROK, especially with the help of the U.S. (and possibly Japan), but would devastate Seoul, which sits only 40 km from the demarcation line. Accordingly, South Korea has a sufficient deterrent under the U.S. nuclear umbrella, maintaining its defensive realist position of itself themselves without military aggression.

South Korea, like China, doesn’t want the regime in the North to collapse because it would presage a massive wave of migration. South Korea is hesitant to even discuss the possibility of managing a collapsed North Korea for fear that it would invite unwanted intervention, forever thwarting hopes for reunification. The ROK and China also share apprehensions about the potential fate of North Korea’s stockpile of nuclear weapons and technology should the North collapse.

The PRC government’s legitimacy is premised on continued economic growth; therefore the state’s economic interests are also its security interests, and China’s economic interests are deeply tied to stability in Korea. A conflict on the peninsula would damage Chinese production, foreign direct investment, liquidity, and trade, and it would aversely influence the huge Sino-South Korean trade relationship by diverting economic resources into North Korea. The PRC, with pressure from the U.S., agreed to United Nations (UN) Security Council resolutions condemning North Korea along with mild economic sanctions against Pyongyang, but even the most scathing of these have been relatively benign.

In its cautious position, China also affirms that the DPRK has the right to pursue peaceful nuclear energy after it returns to the NPT, and maintains that there is no solution available other than continued dialogue between the concerned parties. The PRC is also allied with the DPRK for political reasons, but their historic communist connection has been tested by what Beijing views as Pyongyang’s insolence and incendiary rhetoric: the fraternal relationship is tense as the big brother finds the younger one’s international temper tantrums a treat to the security and prosperity of the region.

Like China, the legitimacy of the ROK government is partially based on economic growth, and the security of the state depends to some extent on continued economic prosperity. Unsurprisingly, the North was adamantly opposed to the Sunshine Policy’s principle of reciprocity though it continued the opportunistic exploitation of it. North Korea desperately needs the economic aid and wants assurance that North-South relations include aid and assured security. South Korean economic concerns have escalated with the increased North-South animosity of the Lee administration, culminating in the March 2010 sinking of the Cheonan in the Yellow Sea and again highlighting the security issues of the region.

China and South Korea have a shared security interest in preventing war on the Korean peninsula and avoiding a DPRK regime change, employing similar policies based on realist thinking. While North Korea behaves in an offensive realist manner as it nuclearizes in an attempt to accumulate and display power, the PRC and ROK have responded with defensive realist policies aimed at maintaining stability on the Korean peninsula with the intention of avoiding undesired conflict. This case study provides evidence that classical realism remains a fundamental aspect of IR and security theory, and has not declined since the end of the Cold War; states continue to act in their perceived self-interest with an emphasis on state security and power relations. The ongoing nuclear crisis also holds significant implications for the future of global non-proliferation and global security as rogue states and non-state actors acquire nuclear technology.

Morgan Potts is an assistant editor at Sino-NK, and a production editor at the British Association for Korean Studies.